COLUMN.30.01.2017.

Torzjineel:

Zwaon tjes, kèm zittuh oefunnun vandeweek.

Want oft klèndur kon munne tekst ‘ierveur.

Aalteit akkut klaor aar, dant waarrut telang.

Niks dan ellende, niks aandurs dan ommullus.

En tellukkus moes Swies de boel wir reddun.

Nouw ist volgus mein gulleegun aont formaot,

Tis de beeltgrwôtte vant scherrum van oewe

Russente of ouwe kompjoettur of leptop dus.

Aalteit as ik beij mein keek wart goet, mar

Nét klaor of Swies belde dat bei‘eur fout zaat!

En dan ikke mar wir prutssun of vurkleijnnun.

Nouw ‘ooppik dat nouw wir goet is wor Wies.

Kèm gin zin om allus wir opnuuw te gaon

Ombouwwun, vurprutssun, of te vurnuuwun.

Omdak soms wôôk nog wellis waddaandurs

Regt te zettun ‘èm, of te reejalliezeerrun…

Tottatwirris,

ERKA.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Vertaling:

Zwaantjes, ik heb zitten oefenen deze week,

Want of het kleiner kon mijn tekst hiervoor.

Altijd als ik het klaar had, dan was het te lang.

Niets anders dan ellende, niets dan ongemak.

En telkens moest Wies de boel weer redden.

Nou is ‘t volgens mij gelegen aan ‘t formaat.

T’is de beeldgrootte van het scherm van je

Recente of oude computer of laptop dus.

Altijd als ik bij mij keek was ’t goed, maar

Net klaar of Wies belde dat ’t bij haar fout zat!

En ik maar weer prutsen of weer verkleinen.

Nou hoop ik dat ’t nu weer goed is hoor Wies!

K’heb geen zin om alles weer opnieuw te gaan

Ombouwen, verprutsen of te vernieuwen.

Omdat ik ook nog weleens wat anders

Recht te zetten heb, of te realiseren…

Tot de volgende keer,

ERKA.