COLLUMN.16.01.2017.

Torzjineel:

Zwaontjes kben vur de trouwe volgurs deejze kjir wahjiddur.

Want kmot maantulzurrug gaon doen kmot dus vroeg weg.

Ammul tlietje goed kunnen leejzun, tlietje, veurugge week?

Niks mis meej tog, mottog kunnen jinne kjir gin vurtaolling!?

En tog hèk nog kommuttaor gekreejgun, nao zón lange teit.

Nouw hèkkut niej kunnun leejzun, zeettur jintje, tston nouw

Tog niej int Neejdurlaans. Aarrug ‘ei, ur un Braobaanse!

Reejjun worrum ikkut ‘ier, strak, tog mar wir vurtaol, vurt

Aalteit goeije doel: tleesbaor maokkun vant, ôôs, diejallekt.

Nouw zaat en ston ik vandeweek wirris efkus nao te deinkun:

En dawwaar omdattur wir nuuwe leejjun beij kommun, en

Nogwel drie tuggulleijk, mar, en das mein waorre proowbljim:

Kikkis naor de leefteit, tzenner wir uittut greijze sirkwiej.

Om ôônze gummiddulde leefteit flienk omlaog te krikkuh, ist,

Omt zagjus uijt te drukkun niej buvvordurluk al zeikkut zelluf!

Reejjun wurrommik nogmarris zeig: de jeugd de toekomst!

Tottatwirris,

ERKA.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Vertaling:

Zwaantjes, ik ben voor de trouwe volgers deze keer wat eerder.

Want ik moet mantelzorg gaan doen, ik moet dus vroeg weg.

Allemaal ‘t liedje goed kunnen lezen, ’t liedje van vorige week?

Niks mis mee toch, moet toch kunnen een keer geen vertaling!?

En toch heb ik nog commentaar gekregen, na zó ’n lange tijd.

Nou heb ik ‘t niet kunnen lezen, zei er eentje, ’t stond nou

Toch niet in ’t Nederlands. Erg hè en dat voor een Brabantse!

Reden waarom ik ‘t hier straks toch maar weer vertaal voor ‘t

Altijd goede doel: Het leesbaar maken van hét, óns, dialect.

Nou zat en stond ik deze week weer eens even na te denken:

En dat was omdat er weer nieuwe leden bij komen, en

Nog wel drie tegelijk, maar, en dat is mijn ware probleem:

Kijk ‘s naar de leeftijd, ’t zijn weer mensen uit ’t grijze circuit.

Om onze gemiddelde leeftijd flink omlaag te krikken, is dat,

Om ‘t zachtjes uit te drukken, niet bevorderlijk, al zeg ik ’t zelf!

Reden waarom ik nog maar ‘s zeg: aan de jeugd de toekomst!

Tot de volgende keer,

ERKA.