COLUMN 21.01.2019.

Torzjieneel:

Zwaontjes, kbenner wir, want kwaar wir effe weg.

Waorsgeinluk hedde gölliejut wok wel gezien, tog?

Aar kommumtaor gukreejgun dassut niej ammul

Neiffe mukkaor leejzun konnun, mun kollummeke.

En kèm dus tjinnentaandur wir marris onder en  

Nao mukkaor gesgreejvun, zoowdat op de saait

Tog wir, vur sommugge, zöllie dus, te leejzun is.

Reejkun mar dak dogt, nouw worrikkut wir van

Al diej klaoggurs, mar….. zoowwas aalteit/dikkuls:

Nouw worde ‘ze’ niej, nouw vinnuzzut gwon gwon!

En das tog frustreerrunt, tog, of niej soms?

Nouw, kzal zèmme: kgaoij gwon deur, oftniksis!

Kik, tis inmidduls tweejduuzentenneejguntien,

Of aarde göllie dah nogniej in de gaottun?

Om niej te zeiggun, net oft niks is, tissoow 2020!

Reejjun om ôôs te reejalliezeerrun: ‘ei is zoow weg!

Tottatwirris,

ERKA.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Vertaling:

Zwaantjes, ik ben er weer, want ik was ff weg.

Waarschijnlijk hebben jullie ‘t ook wel gezien, toch?

Als commentaar gekregen dat ‘ze’ ‘t niet allemaal

Naast elkaar lezen konden, mijn collumn-etje.

En ik heb een en ander weer maar eens onder en

Na of achter elkaar geschreven, zodat op de site

Toch weer, voor sommigen, ‘zij’ dus, te lezen is.

Reken maar dat ik dacht, nou hoor ik ’t weer van

Al die klagers, maar… zoals altijd/dikwijls:

Nu hoor je ‘ze’ niet, nou vinden ‘ze’ ’t gewoon!

En dat is frustrerend, toch, of niet soms?  

Nou, zal ‘ze’ hebben: ga gewoon dóór, of’t niks is!

Kijk, ’t is inmiddels tweeduizendennegentien,

Of hadden jullie dat nog niet ‘in de gaten’?

Om niet te zeggen, net of’t niks is, ’t is zo 2020!

Reden om ons te realiseren: hij is zo weg!

Tot de volgende keer,

ERKA.